Jest chorobą infekcyjną, wywołaną przez gram-ujemną bakterię Bartonella henselae. Nosicielem bakterii może być: kot, królik, wiewiórka lub inny gryzoń.
Najczęściej zakażenie pojawia się w następstwie zadrapania lub ugryzienia przez kota, ale także po zakłuciu cierniem lub drzazgą. Najczęściej występuje u dzieci i młodzieży.
W miejscu zadrapania pojawia się powiększenie węzłów chłonnych. Początkowo węzły chłonne są przesuwalne i niebolesne, później stają się tkliwe. Osiągają rozmiary od 1 do 6 centymetrów.
W miejscu zadrapania powstaje pęcherzyk, grudka, krostka lub niewielkie owrzodzenie. Tym objawom może towarzyszyć niewielka gorączka, dreszcze, uczucie rozbicia i bóle mięśniowe. Zazwyczaj choroba ma łagodny przebieg i mija po około 10 dniach.
Objawy zazwyczaj ustępują samoistnie po około 10 dniach choroby, niezależnie czy zastosuje się leczenie czy też nie. Osoby, które po zadrapaniu kota zaobserwują u siebie takie objawy powinny udać się lekarza pierwszego kontaktu – leczenie polega na podaniu antybiotyków, o ile objawy są bardzo nasilone.
Choroba nie przechodzi przez łożysko i nie jest groźna dla kobiet w ciąży.
2010-07-27